Bugün yaptığım bir telefon konuşması beni gerçekten üzdü bu konuşmaları dönem dönem yapıyorum.Söylemek istediğim çok şey oluyor ama susma hakkımı kullanmayı tercih ediyorum.Bunu yapma sebebim tamamiyle ilkelerimle alakalı.İnsanları incitmek bana hiçbir değer katmaz karşımdaki kim olursa olsun kırmamaya dikkat ediyorum.Boş bulunduğum anlar olmadı mı oldu tabi ama karşı taraf haksız olsa dahi çok üzülmüşümdür.telefon konuşmasından çıkan konuşmanın özetini şu cümlelerle tanımlasam yanlış olmayacak;
Bizde modadır ya fikir sahibi olmadan olaylara balıklama dalmak.Hakkında bilgi sahibi olmadığı şeyi aktarır, bundan da rahatsızlık duymaz.Karşısındakinin o konu hakkında bilgisi olduğunu önemsemez. Ya da kendi doğrularını   başkalarına zorla kabul ettirmeye çalışır.Çünkü her şeyi kendisi biliyordur. Kalkıp birde size öğüt verirse hiç şaşırmayın. Çünkü o büyük insandır.
Asla iyi ve güzel şeylerin olmasını istemez.Bencillik ruhunu hapsetmiştir.Bilakis güzel şeylerin olmasını engellemeye çalışır. İyi olmayı önemsemez çünkü böyle bir kavramdan haberi yoktur.Aşırılık, taşkınlık kanına işlemiştir.
Yaptığı hatalardan hiç pişmanlık duymaz.Çünkü o her zaman en doğrusunu yapar.İyilik yaptı mı mutlaka analtır hatta kafanıza kakar.Düşünmeden öğüt verir ama asla öğüt dinlemez.Bilgiye asla değer vermez.Aydınlanmak gibi bir derdi yoktur.Kulakdan duyduğu şeyleri kendine göre düzenleyip size aktarır.Gösteriş onlar için olmazsa olmazdır. Boş ve yararsız şeyleri kendine ilke edinir.Bolluk da ve darlık da, kazançlarından ihtiyacı fazlasını iyilik yolunda harcamazlar. Her türlü namussuzluğu yapar ama dürüst gibi davranmaktan kendini alamaz.İnsanların mahremiyetine asla saygı duymaz.




-