Şebnem Ferah'ın 'Hayatı Sıfırlamak' şarkısını dinliyorum. Ne zaman dinlesem  geçen 10 yılıma  hayıflanırım. İstediğim gibi şekillendiremedim kendi hayatımı. Kendi yanlızlığımda bocalayıp durdum.İnsanın canını acıtan şey yapmak istediklerini bilip yapamamaktır. Hayatın içine dalmak isteyip sığ su birikintisinde kalmak ya da yaydan fırlayıp  gökyüzüne süzüldüğünü düşünürken bir hedef tahtasına saplanmak...Yıllar bana hesap sordukça  sabahın ışığından akşamın karanlığında kayboldum. Artık ne düşler süslüyor gecelerimi ne de düşüncelerim alıyor gündüzlerimi. Beni ben yapanın ne olduğunu bilmeden sadece yapmam gerekenleri yapmak yeterli mi bu dünyada yada sadece kendin olmak için  vereceğin ödünler doğrun mu olmalı. Peki bu kadar kolay mıdır? kağıdı keser gibi hayatına destur çekmek...